Koen Geens Oud-Minister en ere-volksvertegenwoordiger

Toen ik Minister Van Justitie werd stelde ik me soms voor dat ik zou gevangen worden gezet, en probeerde ik me met dat virtueel lot te verzoenen. Ik hoopte op een goede gevangenis, een oude liefst, met wat verloren charme. Op een eigen kleine cel, met een bed, een tafel en een stoel, waar ik enkele boeken kon stallen. Waar ik contact zou leggen met betrokken bewakers wiens achtergrond ik al bevragend zou leren kennen, en met wie ik een eindweegs in hun leven zou gaan, figuurlijk dan. Ik zou geregeld bezoek en briefwisseling ontvangen van de mensen die ik graag zie, en corresponderen met vrienden en vakgenoten. Misschien een uurtje I-pad per dag, of toch één krant, ook al is het die van de dag voordien. Ik was bereid veel los te laten, maar zoals u hoort wilde ik ook veel vasthouden. Teruggeworpen worden op mezelf wilde ik toch zo huiselijk mogelijk houden. Ik dacht eerder aan een soort retraite in een tuinhuisje.

Als één van de weinige mannen bij deze viering, zal u mij niet kwalijk nemen dat ik vandaag bij de viering van Monique de evangelische rol van Elisabeth opneem, de moeder van Johannes de Doper. Seffens spreekt Lode Ceyssens, hij is Johannes de Doper. En dan komt An Vrancken, vandaag Jezus. Op de keper beschouwd ben ik dus de enige vrouw in het rijtje van drie, ik ben Elisabeth, de nicht van Maria, de moeder van Jezus. Mij is een wonder geschied, ik ben op oudere leeftijd zwanger geworden. Ik ben dubbel blij omdat ik Maria terugzie, in grote vorm. Gelukkig dat zij in deze Schepping vandaag de absolute hoofdrol mag spelen, en dat ook in de beweging doet en heeft gedaan, zonder dat iemand dat ooit goed helemaal zal beseffen of dat helemaal goed zal beseft hebben. Maria, dat is Monique, moeder van Jezus, maar ook Monica, moeder van Augustinus, een half Berberse kerkvader. Met alle kenmerken van de échte Maria. Geen scheef hoofd, geen beaat gezicht, geen maagdelijk gedoe, met stevige handen aan haar lijf, en een stel uitstekende hersens in haar hoofd, maar ook gewoon een enthousiaste immer aanwezige moeder van de beweging, tot aan het kruis en daar ver voorbij.

Toen Emmanuel Keirse geboren werd, waren zijn ouders niet aan hun proefstuk. Hij was de tweede van elf. Al enigszins ervaren maar toch nog vol ijver om er het allerbeste van te maken, doopten zijn ouders hem in een bad van energie en intelligentie dat op zenith stond.

Op 22 september 2023 vond mijn emeritaatsviering plaats. Op het feest naar aanleiding ervan zei ik dat dit één van de mooiste dagen van mijn leven was, misschien wel de mooiste. Dat meende ik uit de grond van mijn hart. Het was een dag waarin de vele werelden waarin ik actief was en ben, samenkwamen. De KU Leuven, de faculteit rechtsgeleerdheid, de advocatuur, de politiek... Het was een dag waarop collega's, beter gezegd vrienden, uit al die momenten in mijn leven samenvloeiden, in het bijzijn van mijn familie. Hier geef ik graag de presentatie mee die ik die dag gegeven heb. Bekijk hier de presentatie »

In mijn persoonlijke mening en volgens mijn indruk, na wat ervaring te hebben opgedaan, was het altijd beter, zelfs wanneer het ging over staten waarvan wij de mensenrechtelijke kwaliteit niet hoog prijzen, om een verdrag te hebben dan om er geen te hebben, op voorwaarde dat erin was opgenomen dat de betrokken staat bij de uitvoering van de straf de mensenrechten respecteerde, of het nu om een uitlevering of een overdracht ging. Dat is ook de reden waarom wij aan gevangenen vragen of zij akkoord gaan met hun overdracht.

Mevrouw de voorzitster, in een democratie is het essentieel dat men het eens is over wat essentieel is. Het verbintenissenrecht is een van de meest essentiële elementen van het recht. Hoe saai het ook lijkt, het gaat over de vraag hoe mensen zich tot elkaar verhouden en hoe zij met mekaar omgaan.

Goeie vrienden, Dankuwel. Vandaag eindigt de langste dag van vijfhonderd dagen. Joachim zal thuis in Damme kunnen slapen, en zeggen: het is goed zo. Morgenvroeg staan ons nieuwe verassingen te wachten, overmorgen weer… het politieke leven stopt nooit. Ik zou, om iets grondiger te zeggen, vooral toch de ploeg van de federale fractie, onder leiding van Servais, van de partij, onder leiding van Joachim en Bart, en van het vice-kabinet, onder leiding van Eddy, willen feliciteren met de gigantische inspanning van de laatste weken. Dat is zwaar geweest. Alles wat er aan vooraf ging, het leek nooit te eindigen… en wat er ligt mag er zijn. En daarover ga ik iets proberen zeggen. Bekijk hier mijn speech »

Witte rook voor Avanti! Het ledencongres waar ik enorm naar uitkijk, vindt woensdagavond plaats in de prachtige Elisabethzaal in Antwerpen. Ik heb me geëngageerd om het project vurig te verdedigen. Dat doe ik alleen omdat ik ervan overtuigd ben dat dit project het potentieel heeft om te slagen. De toespraak op het toetredingscongres »

De parlementaire onderzoekscommissie naar de terroristische aanslagen die ons land hebben geteisterd, heeft zeer goed en grondig werk verricht. Inzake de hulpverlening aan slachtoffers is een reeks aanbevelingen gedaan, over verschillende domeinen, die wij als Regering zeer ter harte hebben genomen.

Un privilège important du Ministre de la Justice est d’en apprendre quotidiennement davantage sur des sujets les plus diversifiés et souvent très surprenants.

De veiligheidsbehoeften van de Joodse gemeenschappen en de strijd tegen antisemitische haatmisdrijven moet in België hoog op de politieke agenda blijven staan. Uit recente cijfers inzake antisemitisme van UNIA van 2018 blijkt namelijk een verdubbeling van dit fenomeen ten aanzien van 2017. Er is ook de problematiek van online haatboodschappen. Dit wordt terecht door alle actoren aangestipt als een van de meest bedreigende fenomenen niet in het minst omwille van het vlugge en enorme sneeuwbaleffect dat de verspreiding van haatboodschappen met zich meebrengt. De massa bagger die dagelijks over de sociale media wordt uitgegoten neemt onrustwekkende proporties aan.

Ten years ago, when the cooperation agreement between the Belgian Federal Prosecutor’s Office and the Romanian Directorate for Investigating Organized Crime and Terrorism was signed, Romania had only very recently joined the European Union. By signing this agreement, a founder of the EU and one of its most recent members demonstrated that they had understood how much a strong bond between the prosecutor’s offices was needed to complement the legal framework of EU judicial cooperation.